مراقب خانوادگی هستم و احساس فرسودگی میکنم؛ چه کنم؟
یک سال است شبانهروز از پدرم مراقبت میکنم. خسته، کمحوصله و گاهی عصبانی هستم و احساس گناه میکنم.
یک سال است شبانهروز از پدرم مراقبت میکنم. خسته، کمحوصله و گاهی عصبانی هستم و احساس گناه میکنم.
آنچه توصیف میکنید «فرسودگی مراقب» است و بسیار شایع است؛ نشانه ضعف یا کممحبتی نیست. مراقبت طولانی بدون استراحت، سلامت جسمی و روانی مراقب را تهدید میکند و در نهایت به کیفیت مراقبت از بیمار هم آسیب میزند.
راهکارها:
- تقسیم کار: فهرست کارها را بنویسید و از سایر اعضای خانواده بخواهید مسئولیتهای مشخص (خرید، نوبتهای شب، کارهای اداری) بپذیرند.
- استراحت منظم: حتی چند ساعت در هفته، با استفاده از پرستار یا مراقب جایگزین.
- مراقبت از خود: خواب، غذای منظم، تحرک و پیگیری بیماریهای خودتان.
- یادگیری: آموزش روشهای درست مراقبت، استرس را کم و اعتمادبهنفس را زیاد میکند.
- گفتوگو: صحبت با دوستان، گروههای حمایتی مراقبان یا مشاور.
اگر غم مداوم، ناامیدی، بیخوابی شدید، از دست دادن علاقه به همه چیز یا افکار آسیب به خود دارید، حتماً از روانشناس یا پزشک کمک بگیرید. یادآوری کنید که مراقبت از خودتان بخشی از مراقبت از بیمار است.