چطور با بیماری که پس از سکته نمیتواند حرف بزند ارتباط برقرار کنیم؟
مادرم پس از سکته کلمات را درست ادا نمیکند یا حرف ما را کامل نمیفهمد و خیلی کلافه است.
مادرم پس از سکته کلمات را درست ادا نمیکند یا حرف ما را کامل نمیفهمد و خیلی کلافه است.
اختلال گفتار پس از سکته (آفازی) میتواند در فهمیدن، گفتن، خواندن یا نوشتن باشد. بیمار معمولاً هوش خود را از دست نداده و از ناتوانی در بیان رنج میبرد. راهکارهای ارتباطی:
- آرام، شمرده و با جملات کوتاه صحبت کنید؛ بلند صحبت کردن کمکی نمیکند.
- هر بار یک سؤال بپرسید و سؤالهای بله/خیر را ترجیح دهید.
- به بیمار زمان کافی برای پاسخ بدهید و جملاتش را تمام نکنید مگر خودش بخواهد.
- از اشاره، تصویر، نوشتن، کارتهای تصویری یا تابلوی ارتباطی کمک بگیرید.
- سروصدای محیط (تلویزیون) را کم کنید.
- او را مثل کودک خطاب نکنید و در حضورش طوری صحبت نکنید که انگار نمیشنود.
گفتاردرمانی هرچه زودتر شروع شود؛ گفتاردرمانگر نوع اختلال را ارزیابی کرده و تمرینهای مناسب و روشهای ارتباطی جایگزین را به خانواده آموزش میدهد. صبر و تشویق خانواده نقش زیادی در بهبود دارد.