چرا به بیمار دارای زخم کف پا گفته میشود روی پا راه نرود؟
پدرم زخم کف پا دارد و پزشک کفش مخصوصی داده و گفته وزنش را روی آن پا نگذارد. چرا اینقدر مهم است؟
پدرم زخم کف پا دارد و پزشک کفش مخصوصی داده و گفته وزنش را روی آن پا نگذارد. چرا اینقدر مهم است؟
زخم کف پای دیابتی معمولاً در نقطهای ایجاد میشود که فشار زیادی در راه رفتن تحمل میکند و چون بیمار درد را کمتر حس میکند، به راه رفتن روی آن ادامه میدهد. هر قدم، بافت در حال ترمیم را دوباره آسیب میزند. به همین دلیل «برداشتن فشار» (آفلودینگ) مهمترین بخش درمان است؛ به همان اندازه مهم که پانسمان و درمان عفونت.
روشهای رایج:
- گچ تماسی کامل یا بوتهای غیرقابلبرداشت: مؤثرترین روش برای بسیاری از زخمهای کف پا.
- بوتها یا کفشهای مخصوص قابلبرداشت: مؤثرند به شرطی که واقعاً همیشه پوشیده شوند، از جمله برای رفتن به دستشویی در شب.
- کفشهای نیمه یا کفیهای طبی برای کاهش فشار ناحیه خاص.
- عصا، واکر یا ویلچر برای کم کردن راه رفتن.
خانواده نقش مهمی در یادآوری دارد. حتی چند قدم پابرهنه در خانه میتواند هفتهها پیشرفت را از بین ببرد. پس از بهبود زخم هم، کفش مناسب برای پیشگیری از عود ضروری است، چون احتمال بازگشت زخم پای دیابتی بالاست.