با پرخاشگری بیمار آلزایمر چطور برخورد کنیم؟
پدرم که آلزایمر دارد گاهی بیدلیل عصبانی میشود، فریاد میزند و حتی دست بلند میکند.
پدرم که آلزایمر دارد گاهی بیدلیل عصبانی میشود، فریاد میزند و حتی دست بلند میکند.
پرخاشگری در دمانس معمولاً «بیدلیل» نیست؛ بیمار اغلب نمیتواند ناراحتی، ترس یا نیازش را با کلمات بیان کند. ابتدا علت را جستوجو کنید:
- ناراحتی جسمی: درد، یبوست، احتباس ادرار، عفونت (بهویژه ادراری)، گرسنگی، تشنگی یا خستگی.
- عوارض دارو یا داروی جدید.
- محیط: سروصدا، شلوغی، نور زیاد یا تاریکی، دمای نامناسب.
- موقعیت: احساس تهدید هنگام حمام یا لباس عوض کردن، عجله کردن مراقب، احساس از دست دادن کنترل.
هنگام بروز پرخاشگری:
- آرام بمانید، با صدای آرام و ملایم صحبت کنید و بحث یا استدلال نکنید.
- به احساس او توجه کنید («میدانم ناراحتی») بهجای اصلاح حرفهایش.
- فضای شخصی بدهید و اگر خطری نیست، چند دقیقه دور شوید.
- با موضوع یا فعالیت دیگری حواسش را پرت کنید.
- امنیت خودتان و بیمار را حفظ کنید؛ وسایل خطرناک را از دسترس دور کنید.
الگوی رفتار را یادداشت کنید (زمان، محرکها). اگر پرخاشگری جدید، شدید یا خطرناک است، با پزشک مشورت کنید؛ داروهای آرامبخش فقط پس از بررسی علل و با احتیاط استفاده میشوند، چون در سالمندان عوارض جدی دارند.